आमची कहाणी आपली कहाणी

नुकतच पुस्तक वाचून झालं...तुमचे सगळे अनुभव इतके  वास्तव आहेत..जणू काही आपल्या मनात जे सुरू आहे

अगदी तेच तुम्ही लिहून काढलं आहे...आपली नवीन ठिकाणी होणारी बदली..मनाची होणारी
उलाघाल..मुलाना आणि  स्वतःला त्या ठिकाणी जुळवून घेणं...नवीन लोकांशी जुळवून घेणं..स्थानिक
राजकारण.. तिथली सर्व बर्‍या वाईट प्रवृत्तीची लोकं..स्थानिक भाषा..खात्यात येणारे अनुभव हे सगळे relate
करू शकते...प्रत्येक  अधिकाऱ्याने आणि त्याच्या कुटुंबियांनी तर हे पुस्तक वाचलेच पाहिजे पण इतर क्षेत्रातील
लोकांना  राजकारण प्रशासन कसं एकमेकांशी जोडलेले आहे आणि कुटुंबीयांना सतत अशा बदलत्या जागांमध्ये
जुळवून घेणं किती अवघड आहे.. तारेवरची कसरत आहे हे ही समजेल...तुमच्या मनातले सगळे सल मग ते
पतीच्या कामाच्या व्यस्ततेमुळे असो..की लोकाना मदत करून ही त्यांच्याकडून आलेले कटू अनुभव असोत
की आपले रहाणे वागणे विचार करणे हे तत्त्वाशी सतत तावून सुलाखून घेणे असो..तुमच्या संवेदनशील
मनातील ही सगळी आंदोलनं वाचकांच्या मनात तितक्याच प्रखरतेने पोहोचतात...तुम्ही लिहिलं आहे तसं
आपले लोकानी दिलेले अनुभव हेच खरे मार्गदर्शक मानायचे...हे सगळे अनुभव इतक्या स्वच्छ
पणे..प्रामाणिकपणे..तळमळीने लिहिले आहेत तरीही वाचताना खूप सहज ओघवते  वाटतात..समाजात
असणार्‍या सर्व प्रकारच्या अधिकाऱ्यांची वर्गवारी  अगदी खरी आहे..आता खात्यात असणारे किंवा येऊ
इच्छिणारे अशा सगळ्या  अधिकार्‍यांनी तर हे पुस्तक वाचायलाच हवे..ज्यामुळे सत्तेच्या प्रवाहात वाहवत
न जाता आपण आपली एक तत्त्वांची चौकट तरी करून घेतली पाहिजे हे त्यांना जाणवेल..सर्व
अधिकाऱ्यांसाठी जणु दीपस्तंभाचे काम करणारे खूप सुंदर  लिखाण केले आहे.. तुमचे अनुभव आणि त्यांचं
तुम्ही केलेलं विश्लेषण तुमच्या बुद्धिमान , अभ्यासू आणि संवेदनशील मनाची साक्ष देते..पुस्तक वाचून
एखाद्या मैत्रिणीला भेटून मनातले सगळे विचार सल  सुख दुःख वाटून घेतल्यासारखं वाटलं.. माझ्या
माहेरची आणि मी ज्या शाळेत शिकले त्याच शाळेची माजी विद्यार्थिनी म्हणुन तुमचं अजूनच कौतुक
आणि अभिमान वाटतो..पुढेही असेच लिखाण आमच्यासारख्या वाचकाना  वाचायला  आवडेल!!